با رشد چشمگیری هوش مصنوعی، بازار کار تا سال ۲۰۳۰ به چه سمتی خواهد رفت؟
به گزارش سایت طلا، باید توجه داشت که این گزارش برای اقتصاد آمریکا نوشته شده است، اما میتوان با توجه به دستهبندی مشاغل و سازوکارهای مطرحشده در آن، بخشی از نتایج را بهعنوان تصویری از مسیر احتمالی بازار کار در اقتصادهای دیگر نیز در نظر گرفت. البته شدت و سرعت این تغییرات در هر اقتصاد به ساختار بازار کار، میزان نفوذ فناوری و سرعت پذیرش هوش مصنوعی بستگی دارد.
سناریوی محدود: AI شبیه اینترنت عمل می کند
در این سناریو فرض می شود AI تقریبا اثری در مقیاس تحولاتی مانند اینترنت ایجاد می کند؛ یعنی بهره وری و تولید افزایش پیدا می کند، اما این تغییر به تدریج اتفاق می افتد و بازار کار فرصت نسبتا مناسبی برای سازگاری دارد.
- GDP آمریکا در سال ۲۰۳۰ حدود ۱.۶ درصد بیشتر از اقتصاد بدون AI خواهد بود.
- اندازه اقتصاد به حدود34.۱ تریلیون دلار می رسد.
- بیکاری کارکنان مشاغل دانش بنیان در محدوده نسبتا عادی باقی می ماند.
- اثر AI بر دستمزدها و ساختار اشتغال نسبتا حدود خواهد بود.
سناریوی قابل توجه: انقلابی در مشاغل دانش بنیان
در این سناریو، هوش مصنوعی دیگر صرفا یک ابزار بهره وری نیست؛ بلکه می تواند تا سال ۲۰۳۰ توانایی انجام حدود نیمی از کارهای دانش بنیان را پیدا کرده و بخش بزرگی از این وظایف را به صورت مستقل انجام دهد.
- GDP آمریکا حدود ۸.۳ درصد بیشتر از حالتی خواهد بود که AI وجود نداشته باشد و به حدود ۳۶.۳ تریلیون دلار می رسد.
- وقتی عرضه موثر نیروی کار دانش بنیان به کمک AI افزایش پیدا می کند، یک فشار نزولی بر دستمزد این گروه ایجاد می شود.
سناریوی افراطی: اقتصادی بسیار ثروتمندتر، بازار کار بسیار متفاوت
در این حالت فرض می شود که هوش مصنوعی در بخش بزرگی از وظایف دانش بنیان از انسان توانمندتر می شود و تقریبا تمام این وظایف را به صورت خودکار انجام می دهد.
- GDP آمریکا در سال ۲۰۳۰ به حدود ۴۴.۴ تریلیون دلار می رسد؛ ۳۲.۴ درصد بیشتر از اقتصادی که بدون AI وجود داشت.
- نرخ بیکاری کارکنان دانش بنیان تا سال ۲۰۳۰ به حدود ۱۷.۹ درصد می رسد؛ در حالی که این نرخ برای سایر کارکنان حدود ۳.۹ درصد خواهد بود. نرخ بیکاری کل اقتصاد نیز به حدود ۱۱.۹ درصد می رسد.
