خارجی‌ها چهره زن بدبخت ایرانی را دوست دارند
اظهارات مهرداد اسکویی درباره ناکامی در جذب سرمایه‌گذار خارجی برای مستندی که نه قهرمان زن دارد و نه نقدی وارد می‌کند، بار دیگر پرسش‌هایی درباره معیارهای سیاسی و محتوایی حمایت مالی از سینمای ایران در جشنواره‌های بین‌المللی مطرح کرده است.
به گزارش همشهری آنلاین، خارجی‌ها روی چه آثاری سرمایه گذاری می‌کنند؟ مهرداد اسکویی، مستندساز ایرانی که امسال با فیلم «روباه و ماه صورتی» به اسکار راه یافته، می‌گوید برای تولید مستند جدیدش که قرار است در سال ۲۰۲۸ به پایان برسد، نتوانسته هیچ سرمایه‌گذار خارجی پیدا کند؛ چون قهرمان فیلمش زن نیست و محتوای آن نیز نقد ندارد!
این اظهارات بار دیگر پرسش مهمی را درباره معیارهای سرمایه‌گذاری خارجی در سینمای ایران مطرح می‌کند: آیا حمایت مالی جشنواره‌ها و نهادهای خارجی از آثار ایرانی، صرفاً بر اساس کیفیت هنری و مستندات حرفه‌ای انجام می‌شود یا محتوای اثر و تصویری که از ایران ارائه می‌دهد نیز در این انتخاب نقش دارد؟
در سال‌های اخیر، بارها این انتقاد مطرح شده که جشنواره‌های خارجی، به‌ویژه جشنواره‌های اروپایی، به آثاری گرایش دارند که تصویری سیاه از وضعیت زنان و جامعه ایران ارائه می‌کنند.
حالا اظهارات اسکویی درباره پیدا نکردن سرمایه‌گذار خارجی برای اثری که نه قهرمان زن دارد و نه نقد تندی علیه ساختار ایران مطرح می‌کند، بار دیگر این پرسش را به میان آورده است: سرمایه‌گذاران خارجی دقیقاً روی چه روایت‌هایی از ایران حاضرند پول بگذارند؟
اظهارات اسکویی، مهر تأییدی بر نقش جهت‌گیری‌های سیاسی در ساختار جشنواره‌های خارجی و حمایت هدفمند از تولید و ترویج تصاویر ضدایرانی در جهان است؛ روندی که طی سال‌های گذشته در جشنواره‌هایی چون کن، ونیز، برلین و دیگر رویدادهای سینمایی بین‌المللی پررنگ‌تر شده است.
