بیوگرافی بیلی آیلیش؛ زندگی شخصی، آهنگ‌ها و جوایز

بیلی آیلیش، خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی، یکی از چهره‌های شاخص موسیقی پاپ در دهه ۲۰۲۰ است که با شیوه متفاوت خواندن، تنظیم‌های مینیمال و همکاری مستمر با برادرش فینیس اوکانل شناخته می‌شود. او نخستین بار با آهنگ چشم‌های اقیانوسی (Ocean Eyes) مورد توجه قرار گرفت و پس از آن با آثاری مانند آدم بد (Bad Guy) و برای چه ساخته شده بودم؟ (What Was I Made For?) به موفقیت گسترده‌ای رسید. بیلی آیلیش تا پیش از ۲۵ سالگی توانست دو جایزه اسکار و چندین جایزه گرمی دریافت و رکوردهای متعددی را در صنعت موسیقی به نام خود ثبت کند.

تولد و خانواده بیلی آیلیش

بیلی آیلیش در ۱۸ دسامبر ۲۰۰۱، برابر با ۲۷ آذر ۱۳۸۰، در شهر لس‌آنجلس ایالت کالیفرنیا به دنیا آمد. نام کامل او بیلی آیلیش پایرت بِرد اوکانل (Billie Eilish Pirate Baird O’Connell) است.

نام بیلی به یاد پدربزرگ مادری‌اش، ویلیام برد، برای او انتخاب شد. Eilish شکلی ایرلندی از نام Elizabeth است و Pirate نیز نامی بود که برادرش فینیس پیشنهاد کرده بود. نام خانوادگی Baird متعلق به خانواده مادری و O’Connell نام خانوادگی پدری اوست.

بیلی دوران کودکی خود را در محله هایلند پارک لس‌آنجلس گذراند که خانواده او سال‌ها در خانه‌ای نسبتاً کوچک در آن زندگی می‌کردند.

پاتریک اوکانل، پدر بیلی آیلیش، بازیگر و موسیقی‌دان است. او در چند پروژه سینمایی و تلویزیونی به‌عنوان بازیگر یا صداپیشه فعالیت داشته و در سال‌های بعد در برنامه‌های تور دخترش نیز مشارکت کرده است. مادر او، مگی برد، بازیگر، نویسنده، معلم و موسیقی‌دان است.

بیلی یک برادر بزرگ‌تر به نام فینیس اوکانل دارد که در ۳۰ ژوئیه ۱۹۹۷ متولد شده است. فینیس خواننده، ترانه‌سرا، تهیه‌کننده موسیقی و بازیگر است و تقریباً در تمام مراحل حرفه‌ای بیلی، از ترانه‌نویسی و تنظیم تا ضبط و اجرای زنده، با او همکاری کرده است.

بخش قابل‌توجهی از نخستین آثار بیلی و فینیس در اتاق خواب فینیس و با امکانات محدود خانگی تولید شد. این همکاری خانوادگی بعدها نیز ادامه پیدا کرد و فینیس در ساخت هر سه آلبوم استودیویی اصلی خواهرش نقش محوری داشت.

تحصیلات و آموزش خانگی بیلی آیلیش

بیلی آیلیش و برادرش به مدرسه معمولی نرفتند و به‌صورت خانگی آموزش دیدند. والدین آن‌ها این شیوه را انتخاب کردند تا فرزندانشان آزادی بیشتری برای دنبال‌کردن علایق هنری خود داشته باشند.

آموزش خانگی بیلی تنها به مطالعه کتاب‌های درسی محدود نبود. او از کودکی در گروه کر کودکان لس‌آنجلس حضور داشت، نواختن پیانو و یوکللی را آموخت و در کلاس‌های رقص شرکت کرد. مادرش همچنین اصول ترانه‌نویسی را به او آموزش داد.

بیلی در نوجوانی علاقه جدی به رقص داشت و مدتی قصد داشت این حرفه را به شکل تخصصی دنبال کند؛ اما آسیب‌دیدگی در ناحیه لگن باعث شد فعالیت حرفه‌ای او در رقص محدود شود. در همان دوره، موسیقی به مسیر اصلی زندگی‌اش تبدیل شد.

شروع خوانندگی و انتشار Ocean Eyes

فعالیت حرفه‌ای بیلی آیلیش از سال ۲۰۱۵ آغاز شد. فینیس آهنگی به نام چشم‌های اقیانوسی (Ocean Eyes) نوشته بود که در ابتدا قرار بود توسط گروه موسیقی خودش اجرا شود. بیلی این قطعه را برای استفاده مربی رقصش ضبط کرد و نسخه‌ای از آن در نوامبر ۲۰۱۵ در پلتفرم ساوندکلاود منتشر شد.

آهنگ خیلی زود مورد توجه کاربران، وبلاگ‌های موسیقی و مدیران صنعت موسیقی قرار گرفت. موفقیت غیرمنتظره این اثر زمینه امضای قرارداد بیلی با شرکت Darkroom و Interscope Records را فراهم کرد.

نسخه رسمی چشم‌های اقیانوسی (Ocean Eyes) در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. فضای آرام قطعه، صدای کنترل‌شده بیلی و تولید مینیمال فینیس باعث شد این آهنگ با آثار پاپ رایج آن دوره تفاوت محسوسی داشته باشد.

او پس از آن تک‌آهنگ شش فوت زیر زمین (Six Feet Under) را منتشر کرد و به‌تدریج مجموعه‌ای از قطعات اولیه خود را در اختیار مخاطبان قرار داد.

نخستین آلبوم کوتاه بیلی آیلیش

نخستین آلبوم چندآهنگه بیلی با نام به من لبخند نزن (Don’t Smile at Me) در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. این مجموعه شامل آثاری مانند شکم‌درد (Bellyache)، دیگر نمی‌خواهم باتو باشم (Idontwannabeyouanymore)، دوست‌پسرم (My Boy) و گروگان (Hostage) بود.

این آلبوم کوتاه به‌تدریج وارد جدول‌های فروش آمریکا، بریتانیا، کانادا و استرالیا شد و بیلی را از یک خواننده شناخته‌شده در فضای آنلاین به هنرمندی بین‌المللی تبدیل کرد.

در همین دوره، پوشش‌های گشاد، رنگ موهای متغیر، ویدئوهای غیرمتعارف و فضای تیره آثار او نیز به بخشی از هویت عمومی‌اش تبدیل شد. بیلی بعدها توضیح داد که لباس‌های گشاد تا حدی راهی برای جلوگیری از قضاوت عمومی درباره بدنش بوده‌اند.

آلبوم وقتی همه خوابیم، کجا می‌رویم؟

نخستین آلبوم استودیویی بیلی آیلیش با نام وقتی همه خوابیم، کجا می‌رویم؟ (When We All Fall Asleep, Where Do We Go) در ۲۹ مارس ۲۰۱۹ منتشر شد.

این آلبوم شامل تعدادی از معروف‌ترین آهنگ‌های او از جمله آدم بد (Bad Guy)، دفن یک دوست (Bury a Friend)، وقتی مهمانی تمام می‌شود (When the Party’s Over) و باید مرا با تاج ببینی (You Should See Me in a Crown) بود.

آدم بد (Bad Guy) به رتبه نخست جدول Billboard Hot 100 رسید و سلطه طولانی‌مدت آهنگ جاده شهر قدیمی (Old Town Road) از لیل ناز اکس را در این جدول پایان داد. موفقیت تجاری آلبوم باعث شد بیلی به یکی از جوان‌ترین ستاره‌های اصلی موسیقی جهان تبدیل شود.

او در مراسم گرمی ۲۰۲۰ چهار جایزه اصلی شامل آلبوم سال، ضبط سال، ترانه سال و بهترین هنرمند جدید را دریافت کرد. بیلی در ۱۸ سالگی جوان‌ترین هنرمندی شد که در یک دوره هر چهار جایزه بخش اصلی گرمی را به دست آورده است.

آهنگ No Time to Die و نخستین جایزه اسکار

بیلی آیلیش و فینیس در سال ۲۰۲۰ قطعه زمانی برای مردن نیست (No Time to Die) را برای فیلم جیمز باند با همین نام نوشتند.

این آهنگ در سال ۲۰۲۱ همراه با فیلم منتشر شد و جایزه اسکار بهترین ترانه اورجینال، جایزه گلدن گلوب و جایزه گرمی بهترین ترانه نوشته‌شده برای رسانه‌های تصویری را برای آن‌ها به همراه داشت.

بیلی هنگام دریافت نخستین اسکار خود ۲۰ سال داشت و در آن مقطع به یکی از جوان‌ترین برندگان بخش بهترین ترانه اورجینال تبدیل شد.

آلبوم شادتر از همیشه

دومین آلبوم استودیویی او با نام شادتر از همیشه (Happier Than Ever) در ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۱ منتشر شد.

در این آلبوم، بیلی موضوعاتی مانند فشار شهرت، سوءاستفاده عاطفی، کنترل رسانه‌ای، تصویر بدن و روابط ناسالم را مطرح کرد. آهنگ‌های شادتر از همیشه (Happier Than Ever)، قدرت تو (Your Power)، بنابراین من هستم (Therefore I Am)، ان‌دی‌ای (NDA) و آینده من (My Future) از قطعات شاخص آن بودند.

قطعه عنوان آلبوم با شروعی آرام و پایانی مبتنی بر گیتارهای خشن و صدای بلند، یکی از متفاوت‌ترین اجراهای او محسوب می‌شود. این آلبوم در چندین کشور به رتبه نخست جدول فروش رسید و نامزد جوایز مهم گرمی شد؛ هرچند بیلی در مراسم گرمی ۲۰۲۲ با وجود دریافت هفت نامزدی، جایزه‌ای کسب نکرد.

آهنگ What Was I Made For و دومین اسکار

بیلی آیلیش در سال ۲۰۲۳ آهنگ برای چه ساخته شده بودم؟ (What Was I Made For) را برای فیلم باربی (Barbie) نوشت. او و فینیس این قطعه را پس از مشاهده بخش‌هایی از نسخه اولیه فیلم ساختند.

این اثر از زاویه دید شخصیت باربی درباره بحران هویت، هدف زندگی و احساس بیگانگی نوشته شد، اما در عین حال با تجربیات شخصی بیلی نیز ارتباط داشت.

این آهنگ در سال ۲۰۲۴ برنده جایزه گرمی ترانه سال و بهترین ترانه نوشته‌شده برای رسانه‌های تصویری شد. بیلی و فینیس همچنین دومین جایزه اسکار بهترین ترانه اورجینال خود را برای همین اثر دریافت کردند.

بیلی در زمان دریافت دومین اسکار ۲۲ سال و ۸۳ روز داشت و به جوان‌ترین فرد تاریخ تبدیل شد که دو جایزه اسکار را در هر رشته‌ای کسب کرده است.

آلبوم Hit Me Hard and Soft و آهنگ‌های معروف آن

سومین آلبوم استودیویی بیلی آیلیش با نام محکم و آرام به من ضربه بزن (Hit Me Hard and Soft) در ۱۷ مه ۲۰۲۴ منتشر شد. این آلبوم مانند آثار قبلی با همکاری فینیس ساخته شد، اما از نظر ساختار، پیوستگی بیشتری میان قطعات آن وجود داشت.

بیلی برخلاف شیوه رایج صنعت موسیقی، پیش از انتشار آلبوم هیچ تک‌آهنگ مستقلی عرضه نکرد و همه قطعات را هم‌زمان منتشر کرد.

از آثار شناخته‌شده این آلبوم می‌توان به لاغر (Skinny)، ناهار (Lunch)، چیهیرو (Chihiro)، از یک قماش (Birds of a Feather)، گل وحشی (Wildflower)، بزرگ‌ترین (The Greatest) و آبی (Blue) اشاره کرد.

از یک قماش (Birds of a Feather) به یکی از موفق‌ترین آهنگ‌های تجاری او تبدیل شد و گل وحشی (Wildflower) نیز پس از انتشار اولیه، به‌تدریج در شبکه‌های اجتماعی و سرویس‌های استریم محبوبیت بیشتری پیدا کرد.

بیلی آیلیش و فینیس در مراسم گرمی ۲۰۲۶ جایزه ترانه سال را برای گل وحشی (Wildflower) دریافت کردند. این جایزه تعداد جوایز گرمی بیلی را به ۱۰ عدد رساند.

تجربه بازیگری بیلی آیلیش

بیلی آیلیش در سال ۲۰۲۳ نخستین نقش جدی بازیگری خود را در سریال ازدحام (Swarm) محصول آمازون پرایم تجربه کرد.

او در این مجموعه نقش ایوا، رهبر یک گروه شبه‌فرقه‌ای، را بازی کرد. حضور او کوتاه بود، اما بازی‌اش با واکنش مثبت شماری از منتقدان مواجه شد. پیش از آن نیز بیلی در موزیک‌ویدئوهای خود بازی کرده و کارگردانی تعدادی از آن‌ها را شخصاً بر عهده گرفته بود.

بیماری سندرم تورت و مشکلات جسمی

بیلی آیلیش در کودکی به سندرم تورت، یک اختلال عصبی رشدی شایع، مبتلا شد. او گفته است این اختلال در حدود ۱۱ سالگی تشخیص داده شد. تیک‌های عصبی او همیشه در ویدئوها مشخص نیستند، زیرا گاهی قابل‌کنترل‌اند یا در فرایند تدوین حذف می‌شوند.

او همچنین درباره تجربه افسردگی، مشکلات مرتبط با تصویر بدن و آسیب‌های جسمی ناشی از رقص صحبت کرده است. بیلی گفته است سال‌ها با احساس ناخوشایند نسبت به ظاهر خود مواجه بوده و توجه دائمی رسانه‌ها به بدن و لباسش این وضعیت را دشوارتر کرده است.

برخی از این موضوعات در مستند جهان کمی تار است (The World’s a Little Blurry) محصول سال ۲۰۲۱ نیز نمایش داده شدند.

رژیم غذایی و فعالیت‌های محیط‌زیستی

بیلی آیلیش از کودکی گیاه‌خوار بود و در نوجوانی رژیم وگان را انتخاب کرد. او در سال‌های اخیر از کاهش مصرف محصولات حیوانی و توجه به پیامدهای زیست‌محیطی صنعت غذا حمایت کرده است.

او در تورهای خود با نهادهای محیط‌زیستی همکاری کرده و فضاهایی برای اطلاع‌رسانی درباره بحران اقلیمی، کاهش زباله و مصرف غذاهای گیاهی در نظر گرفته است. آیلیش همچنین از فعالیت‌های سازمان Support + Feed که توسط مادرش راه‌اندازی شده، پشتیبانی مالی و رسانه‌ای کرده است.

وضعیت تأهل و روابط بیلی آیلیش

بیلی آیلیش تاکنون ازدواج نکرده و فرزندی ندارد. او در سال‌های گذشته تأکید کرده است که ترجیح می‌دهد جزئیات زندگی شخصی و روابط عاطفی‌اش را از رسانه‌ها دور نگه دارد. او در گفت‌وگوی سال ۲۰۲۴ با مجله Vogue اعلام کرد که دیگر قصد ندارد درباره گرایش جنسی یا افرادی که با آن‌ها رابطه دارد، به‌طور عمومی صحبت کند.

نخستین رابطه شناخته‌شده بیلی آیلیش با برندون کوئنتین آدامز، رپر آمریکایی با نام هنری ۷:AMP بود. این رابطه حدود سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ ادامه داشت و بخش‌هایی از آن در مستند جهان کمی تار است (The World’s a Little Blurry) نمایش داده شد.

بیلی پس از آن با متیو تایلر وورس، بازیگر و نویسنده آمریکایی، وارد رابطه شد. رابطه آن‌ها در سال ۲۰۲۱ علنی شد و در سال ۲۰۲۲ پایان یافت.

او از اکتبر ۲۰۲۲ تا مه ۲۰۲۳ با جسی رادرفورد، خواننده گروه نیبرهود (The Neighbourhood)، رابطه داشت. اختلاف سنی حدود ۱۰ ساله آن‌ها واکنش‌های زیادی در شبکه‌های اجتماعی ایجاد کرد. نماینده این خواننده پس از جدایی اعلام کرد که بیلی آیلیش و جسی رادرفورد بدون درگیری از یکدیگر جدا شده‌اند و رابطه دوستانه‌ای دارند.

از سال ۲۰۲۵ گزارش‌هایی درباره رابطه بیلی آیلیش با نت وولف، بازیگر و موسیقی‌دان آمریکایی، منتشر شده است. این دو پیش‌تر در موزیک‌ویدئوی چیهیرو همکاری کرده بودند و نت وولف به همراه برادرش الکس، در بخش‌هایی از تور بیلی نیز حضور داشت.

جوایز و رکوردهای بیلی آیلیش

بیلی آیلیش تا سال ۲۰۲۶ موفق به کسب ۱۰ جایزه گرمی، دو جایزه اسکار، دو جایزه گلدن گلوب، چندین جایزه بریت، MTV Video Music Awards، American Music Awards و Billboard Music Awards شده است.

از مهم‌ترین موفقیت‌های او می‌توان به این موارد اشاره کرد:

• جوان‌ترین هنرمند برنده چهار بخش اصلی گرمی در یک شب
• برنده آلبوم سال برای وقتی همه خوابیم، کجا می‌رویم؟ (When We All Fall Asleep, Where Do We Go?)
• برنده ضبط و ترانه سال برای آدم بد (Bad Guy)
• برنده دو جایزه اسکار برای زمانی برای مردن نیست (No Time to Die) و برای چه ساخته شده بودم؟ (What Was I Made For?)
• جوان‌ترین فرد تاریخ با دو جایزه اسکار
• برنده ترانه سال گرمی برای برای چه ساخته شده بودم؟ (What Was I Made For?) و گل وحشی (Wildflower)
• انتخاب به‌عنوان زن سال Billboard در سال ۲۰۱۹
• انتخاب به‌عنوان هنرمند سال Apple Music در سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۴

نام آیلیش در فهرست چهره‌های تأثیرگذار نسل جدید مجله تایم و فهرست خوانندگان برتر رولینگ استونز قرار گرفته است.

اینستاگرام بیلی آیلیش و تعداد دنبال‌کنندگان

صفحه رسمی اینستاگرام بیلی آیلیش با نام کاربری billieeilish فعالیت می‌کند و حدود ۱۲۵ میلیون دنبال‌کننده دارد.

اکانت تیک‌تاک بیلی آیلیش نیز بیش از ۷۵ میلیون و کانال یوتیوب بیلی آیلیش نیز در حال حاضر بیش از ۵۸ میلیون دنبال‌کننده دارد.