حس خوبِ یک آغاز، چشم انتظار تجربه‌ای متفاوت

هنوز جشنواره آغاز نشده است؛ هنوز چراغ‌های سالن سینما روشن نشده، همهمه‌ی تماشاگران در راهروها نپیچیده و دوربین‌های‌مان اولین قاب‌های این رویداد را ثبت نکرده‌اند. اما برای من، این جشنواره از همان روزهایی آغاز شد که در کارگاه‌های آموزشی کنار هم نشستیم؛ یاد گرفتیم چگونه پرسش‌گر باشیم، چگونه فیلم ببینیم و چطور از دلِ روایت‌ها، نقد بیرون بکشیم.

امروز، همان روزی است که برایش لحظه‌شماری می‌کردیم. قرار است دوربین به دست بگیریم، در میانِ هیاهوی جشنواره قدم بزنیم، با هنرمندان و مهمانان گفت‌وگو کنیم و لحظه‌هایی را ثبت کنیم که شاید تا سال‌ها در حافظه‌ی این جشنواره باقی بماند.

نمی‌توانم کتمان کنم که کمی اضطراب دارم؛ شاید اولین سوالم آن‌طور که در ذهنم طراحی کرده‌ام پیش نرود، یا شاید در اولین مصاحبه، صدایم از پشتِ میکروفون بلرزد. اما حقیقت همین است: ما آمده‌ایم که تجربه کنیم، که خطا کنیم و در مسیرِ اصلاحِ همان خطاها، بزرگ شویم.

شاید برای بسیاری، جشنواره تنها چند روز تماشای فیلم و برگزاری چند نشست تخصصی باشد؛ اما برای من، این چند روز، نقطه عطف است. آغازی برای تحققِ یک رویا؛ رویای خبرنگار شدن، قصه گفتن و یافتنِ صدای منحصربه‌فردِ خودم در دنیایی که هنوز هزاران داستانِ ناگفته در دل دارد.

امروز، جشنواره بین المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان آغاز می‌شود و ما هنوز نمی‌دانیم چه ماجراهایی در انتظارمان است؛ اما یک چیز را خوب می‌دانیم: قرار است این روزها، به بخشی از خاطراتی تبدیل شوند که سال‌ها بعد، وقتی به مسیرِ پیموده شده نگاه می‌کنیم، با لبخندی از سرِ رضایت از آن‌ها یاد خواهیم کرد.

آیدا غدیرپور؛ خبرنگار نوجوان سی‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودک و نوجوان