در انتظار طوفانِ برادر محسن

با توجه به شرایط خاصی که ایران درحال حاضر با آن روبهروست، رهبر معظم انقلاب اسلامی ترتیبات تازه و جدیدی را در مسائل نظامی و امنیتی تدارک دیدند که انتخاب سردار محسن رضایی به عنوان نماینده ایشان در شورای عالی امنیت ملی و دبیری این نهاد را باید ذیل این موضوع تفسیر و فهم کنیم.
به گزارش همشهری آنلاین، حسین کنعانی مقدم، کارشناس سیاسی:
۱-با توجه به شرایط خاصی که ایران درحال حاضر با آن روبهروست، رهبر معظم انقلاب اسلامی ترتیبات تازه و جدیدی را در مسائل نظامی و امنیتی تدارک دیدند که انتخاب سردار محسن رضایی به عنوان نماینده ایشان در شورای عالی امنیت ملی و دبیری این نهاد را باید ذیل این موضوع تفسیر و فهم کنیم. وقتی از محسن رضایی سخن به میان میآید یعنی درحال گفتگو درباره کسی هستیم که از فرمانده سپاه تا دبیری مجمع تشخیص مصلحت نظام را در کارنامه خود دارد و با ابعاد مختلفی از دنیای سیاست و جنگ آشناست.
۲-گستردگی مسئولیتهایی که وی به عهده داشته است موجب شده که تیم و افراد کارآمدی حول او جمع شوند که نتیجهاش همراهی و کمک هرچه بیشتر به رهبر انقلاب خواهد بود. محسن رضایی به دلیل برخورداری از برخی رویکردها و نظرات مثل «اتخاذ سیاست متقابل در برابر دشمن» و همچنین «تأکید بر امر مقاومت مقابل آمریکا و اسرائیل» شخصیت ویژهای برای جمهوری اسلامی محسوب میشود. باید در نظر داشت که انتصاب وی به این مسئولیت تغییرات مهمی را در ساختارِ شورای عالی امنیت ملی در پی خواهد داشت. احتمالا بخشی از وظایف مربوط به بازتنظیم سیاست خارجی ایران و بالاخص آنچه به امنیت کشور در این حوزه مربوط میشود بر روی دوش دبیر جدید شعام خواهد بود.
۳-شناخت بالای وی از نیروهای مسلح کشور به همراه دیدگاههای اقتصادی ایشان که در تقویت امنیت اقتصادی ایران اثرگذار خواهد بود، این نوید را میدهد که اداره امور در شورای عالی امنیت ملی با هماهنگی بهتری پیش برود و به شکل صریح میتوان گفت شأن و منزلت این شورا با انتصاب محسن رضایی چند پله بالاتر رفت، لذا باید نشست و منتظر طوفان برادر محسن بود.
۴-اما این انتصاب دارای یک پیام بینالمللی بود. برآوردها بر آن است که انتخاب رضایی به این سمت، موجب دلگرمی در میان نیروهای مقاومت در منطقه شده و آنان از این سیاست اتخاذ شده از سوی رهبری ایران نهایت رضایت را دارند. بخش دیگر این پیام متوجه طرف غربی بالاخص اسرائیل و آمریکاست، سرسختی محسن رضایی نشان میدهد که حضور او در شعام یعنی ایران به هیچ وجه قرار نیست که سر تسلیم فرود آورد.




