راه‌کار طبیعی برای کنترل قند خون؛ با معجزه مصرف روغن زیتون آشنا شوید
خوردن روغن زیتون قبل از کربوهیدرات به طور چشمگیری افزایش ناگهانی قند خون را در موش‌ها کاهش داد و یک استراتژی شگفت‌آور و ساده را آشکار کرد که می‌تواند به افراد در مدیریت قند خون کمک کند.
به گزارش اطلاعات آنلاین، یک تغییر ساده در ترتیب خوردن غذا می‌تواند به جلوگیری از افزایش ناگهانی قند خون کمک کند. دانشمندان کشف کردند که دادن روغن زیتون به موش‌ها قبل از کربوهیدرات‌ها، هضم را کند کرده و ترکیبی شگفت‌انگیز از هورمون‌ها و سیگنال‌های عصبی را فعال می‌کند که به تنظیم قند خون، حتی در موش‌های مبتلا به دیابت نوع ۲، کمک می‌کند.
ترتیب خوردن غذاهای مختلف ممکن است تأثیر شگفت‌انگیزی بر سطح قند خون داشته باشد. تحقیقات روی موش‌ها نشان می‌دهد که مصرف چربی قبل از کربوهیدرات‌ها می‌تواند افزایش شدید قند خون را که معمولاً پس از غذا خوردن رخ می‌دهد، کاهش دهد. این یافته‌ها همچنین نشان می‌دهد که چگونه هورمون‌ها و سیگنال‌های عصبی با هم کار می‌کنند تا بر این پاسخ تأثیر بگذارند.
جلوگیری از افزایش بیش از حد قند خون پس از غذا خوردن، بخش مهمی از مدیریت دیابت است. مطالعات بالینی قبلی نشان داده‌اند که خوردن سبزیجات، پروتئین یا چربی قبل از کربوهیدرات‌ها می‌تواند به محدود کردن این افزایش‌ها کمک کند. این نشان می‌دهد که تغییر ترتیب غذاها در طول وعده غذایی می‌تواند راهی عملی و پایدار برای بهبود کنترل قند خون بدون حذف کامل گروه‌های غذایی ارائه دهد.
دانشمندان عموماً این اثر را از طریق دو مکانیسم اصلی توضیح داده‌اند. مکانیسم اول، تخلیه کندتر معده است؛ به این معنی که غذا به تدریج از معده به روده کوچک منتقل می‌شود. مکانیسم دوم شامل افزایش ترشح هورمون‌هایی به نام اینکرتین، از جمله GLP-۱ است که به بدن در تنظیم قند خون کمک می‌کند.
با این حال، محققان به طور کامل درک نکرده‌اند که چگونه هورمون‌های تولید شده توسط روده و پانکراس با سیستم عصبی تعامل می‌کنند تا این اثرات را ایجاد کنند. برای بررسی این موضوع، یک تیم تحقیقاتی بین‌المللی بررسی کرد که چگونه مصرف چربی قبل یا بعد از گلوکز بر قند خون، فعالیت هورمون‌ها و سرعت تخلیه معده تأثیر می‌گذارد.
محقق اصلی این پژوهش، «دایسوکه یابه» از دانشگاه کیوتو، می‌گوید: “گروه ما مدت‌هاست که به رویکردهای غذایی عملی که افراد می‌توانند در زندگی روزمره خود ادامه دهند، علاقه‌مند بوده است. توالی وعده‌های غذایی جذاب است زیرا صرفاً نحوه خوردن یک وعده غذایی را تغییر می‌دهد، نه اینکه افراد را ملزم به اجتناب از کل گروه‌های غذایی کند.”
آزمایش چگونگی تغییر سطح قند خون توسط روغن زیتون
محققان مجموعه‌ای از آزمایش‌ها را روی موش‌ها انجام دادند تا مشخص کنند که آیا زمان مصرف چربی بر نحوه پردازش گلوکز توسط بدن تأثیر می‌گذارد یا خیر.
پس از یک شب ناشتا بودن، موش‌ها به سه گروه تقسیم شدند. یک گروه آب و سپس گلوکز دریافت کردند. به گروه دوم روغن زیتون داده شد و ۱۵ دقیقه بعد گلوکز دریافت کردند. گروه سوم ابتدا گلوکز دریافت کردند و ۱۵ دقیقه بعد روغن زیتون به آنها داده شد.
سپس دانشمندان سطح گلوکز خون و چندین هورمون دخیل در تنظیم قند خون، از جمله انسولین، گلوکاگون، GIP و GLP-۱ را اندازه‌گیری کردند. گلوکاگون معمولاً با افزایش قند خون مرتبط است، در حالی که GIP و GLP-۱ به تنظیم سطح گلوکز پس از غذا خوردن کمک می‌کنند.
برای تعیین سرعت خروج مواد از معده، محققان همچنین استامینوفن که یک مسکن رایج است را تجویز کردند. با اندازه‌گیری میزان دارو در جریان خون پس از مصرف خوراکی، آنها توانستند میزان تخلیه معده را تخمین بزنند.
این تیم آزمایش‌ها را به گروه‌های دیگری از موش‌ها، از جمله حیوانات مبتلا به دیابت نوع ۲ و سایر حیواناتی که فاقد گیرنده مورد نیاز برای پاسخ به GLP-۱ بودند، گسترش دادند.
آنها همچنین آزمایش‌هایی را انجام دادند که سیگنال دهی گلوکاگون یا GLP-۱ را مسدود می‌کرد، اعصاب واگ زیر دیافراگم را از دو طرف با جراحی قطع می‌کرد و بررسی می‌کردند که آیا چربی‌های غذایی مختلف نتایج مشابهی ایجاد می‌کنند یا خیر. عصب واگ یک مسیر ارتباطی مهم بین مغز و سیستم گوارش است که به هماهنگی عملکردهایی مانند هضم و ترشح هورمون کمک می‌کند.
خوردن چربی در ابتدا، افزایش ناگهانی قند خون را کند می‌کند
نتایج، تفاوت آشکاری را بسته به زمان دریافت روغن زیتون توسط موش‌ها نشان داد.
وقتی روغن زیتون قبل از گلوکز داده شد، افزایش اولیه قند خون کمتر از زمانی بود که روغن پس از آن تجویز شد. مصرف چربی در اوایل روز، تخلیه معده را نیز کند کرد و حرکت گلوکز از معده به روده را به تأخیر انداخت.
در عین حال، مصرف چربی قبل از گلوکز، افزایش زودهنگام چندین هورمون از جمله گلوکاگون،GIP و GLP-۱ را تحریک کرد.
نکته مهم این است که این اثرات در موش‌های مبتلا به دیابت نوع ۲ و کمبود شدید انسولین نیز مشاهده شد. این نشان می‌دهد که این پاسخ حتی زمانی که تنظیم طبیعی انسولین به طور قابل توجهی مختل شده باشد، می‌تواند همچنان عمل کند.
نقش شگفت‌انگیز یک هورمون قند خون
یکی از غیرمنتظره‌ترین یافته‌ها مربوط به گلوکاگون بود؛ هورمونی که عموماً به دلیل افزایش قند خون با تحریک کبد برای آزادسازی گلوکز ذخیره شده شناخته می‌شود.
محققان کشف کردند که مسدود کردن سیگنالینگ گلوکاگون به تنهایی، اثر کاهش قند خون ناشی از مصرف روغن زیتون قبل از گلوکز را از بین نمی‌برد. مسدود کردن سیگنالینگ GLP-۱ به خودی خود نیز نتوانست این مزیت را از بین ببرد.
با این حال، هنگامی که هر دو مسیر سیگنالینگ به طور همزمان مسدود شدند، اثر مفید کاهش یافت.
این یافته نشان می‌دهد که گلوکاگون و GLP-۱ به عنوان بخشی از یک سیستم پیچیده‌تر که به تعدیل قند خون پس از مصرف چربی قبل از کربوهیدرات‌ها کمک می‌کند، با هم کار می‌کنند. همچنین نشان می‌دهد که گلوکاگون، علیرغم نقش آشنایش در افزایش قند خون، می‌تواند در پاسخی نقش داشته باشد که در نهایت افزایش گلوکز پس از خوردن غذا را محدود می‌کند.
آزمایش‌های عصب واگ سرنخ مهم دیگری را ارائه داد. هنگامی که محققان این مسیرهای عصبی را قطع کردند، نتایج نشان داد که ارتباط از طریق عصب واگ نیز در پاسخ بدن به ترتیب مواد مغذی نقش دارد.
این یافته‌ها در مجموع به تعامل هماهنگ بین هورمون‌های گوارشی، سیگنال‌های پانکراس و سیستم عصبی اشاره دارند.
آیا تغییر ترتیب وعده‌های غذایی می‌تواند به مدیریت دیابت کمک کند؟
این یافته‌ها توضیح بیولوژیکی واضح‌تری برای این موضوع ارائه می‌دهند که چرا خوردن چربی قبل از کربوهیدرات‌ها ممکن است به کاهش افزایش ناگهانی قند خون کمک کند. به جای تکیه بر یک هورمون یا فرآیند گوارشی واحد، به نظر می‌رسد که این اثر شامل چندین سیستم است که با هم کار می‌کنند تا سرعت ورود گلوکز به روده را کنترل کنند.
این می‌تواند پیامدهای عملی برای مدیریت دیابت داشته باشد. تنظیم ترتیب مصرف غذاها نسبتاً ساده است و ممکن است حفظ آن آسان‌تر از رژیم‌های غذایی باشد که نیاز به اجتناب از گروه‌های غذایی خاص دارند.
با این حال، آزمایش‌ها روی موش‌ها انجام شده است و هنوز اثرات مشابه در انسان از طریق این تحقیق مشخص نشده است. مطالعات بالینی بیشتری برای تعیین اینکه آیا مکانیسم‌های شناسایی شده در آزمایش‌ها می‌توانند برای بهبود تنظیم قند خون در افراد مبتلا به دیابت یا بدون آن استفاده شوند، مورد نیاز است.
یافته‌های محققان نشان می‌دهد که ترتیب رسیدن مواد مغذی به روده می‌تواند یک پاسخ هماهنگ هورمونی-عصبی را ایجاد کند که سرعت تحویل گلوکز معده به روده را تغییر می‌دهد.
نتایج این پژوهش در ژورنال تخصصی و بین المللی Diabetes منتشر شده است.
