وقتی میدویم، دوچرخهسواری میکنیم یا ورزشهای سنگین انجام میدهیم، تنفس ما سریعتر و عمیقتر میشود. این بدان معناست که هنگام دویدن، نسبت به پیادهروی، هوای آلوده بیشتری را به درون ریهها میکشیم.
به گزارش همشهری آنلاین، در مسافتی یکسان، افرادی که با شدت بیشتری ورزش میکنند، دوز بالاتری از ذرات سمی را وارد ریههای خود میکنند.
حتی نشستن داخل خودرو نیز شما را بهطور کامل در برابر آلودگی هوا محافظت نمیکند. میزان مواجهه فردی هنگام دوچرخهسواری در واقع کمتر از زمانی است که داخل خودرو نشستهاید؛ چرا که هنگام دوچرخهسواری تحرک بیشتری دارید و جریان هوای بیشتری در اطراف شما وجود دارد.
مسئله تنها ترافیک نیست؛ زیرا سیستمهای حملونقل زیرزمینی در شهرهای شلوغ نیز میتوانند حاوی غلظت بالایی از ذرات ریز باشند؛ ذراتی که بخش عمدهای از آنها گردوغبارِ سرشار از فلز است و بر اثر اصطکاک چرخها، ریلها و ترمزها ایجاد میشود.
اما خبر خوب این است که مزایای حاصل از ورزش در شهرهای آلوده، بر خطرات آن میچربد. در واقع خودِ فعالیت بدنی ممکن است از بدن ما در برابر آلودگی محافظت کند.
این موضوع باید برای ساکنان محیطهای شهری دلگرمکننده باشد. با این حال، مزایای ورزش در فضای باز ممکن است همیشه بر خطرات ناشی از آلودگی هوا نچربد؛ بنابراین در نظر گرفتن شرایط پزشکی فردی اهمیت دارد. افرادی که دارای بیماریهای زمینهای مانند آسم یا بیماریهای قلبی-عروقی هستند، باید احتیاط بیشتری به خرج دهند.
پژوهشهای دیگر نشان دادهاند که ورزش حتی در مناطق آلوده نیز باعث بهبود عملکرد ریه و کاهش فشار خون میشود. همچنین ورزش میتواند برخی از اثرات شناختی ناشی از آلودگی را خنثی کند.
با این وجود، میزان آلودگی هوایی که تنفس میکنید نیز نقش بسیار مهمی دارد.
ورزش بسیاری از مضرات آلودگی را خنثی میکند، اما عکس آن نیز صادق است: آلودگی شدید، اثرات محافظتی ورزش را کاهش میدهد و حتی مزایای شناختی آن را تضعیف میکند.
بنابراین، در مجموع مزایای ورزش بر خطرات آن میچربد، اما ورزش کردن در هوای آلوده همچنان ایدهآل نیست.
برای کسانی از ما که در شهرهای شلوغ زندگی میکنیم، امکان جابهجایی و رفتن به حومه شهر صرفاً برای یک نوبت دویدن وجود ندارد. اما بهترین گزینه جایگزین، یافتن سرسبزترین یا خلوتترین منطقه در اطرافتان است.
تحقیقات نشان میدهد که فاصله گرفتن به اندازه یک یا دو خیابان از مسیرهای پرتردد، میزان قرار گرفتن شما در معرض آلودگی را بین ۲۰ تا ۳۰ درصد کاهش میدهد. و اگر بتوانید از خیابانهای فرعی استفاده کنید، نتیجه حتی بهتر خواهد بود. مطالعهای نشان داد که انتخاب خیابانهای فرعی به جای مسیرهای شلوغ، میزان مواجهه با آلودگی را تا ۵۰ درصد کاهش میدهد.
در صورت امکان، بهتر است از تردد در ساعات اوج ترافیک نیز خودداری کنید. خودروهایی که در ترافیک متوقف میمانند، کانونهای آلودگی ایجاد میکنند. مراقب اوجگیری سطح ازن در بعدازظهرهای گرم و آفتابی باشید. او توضیح میدهد که این ماده شیمیایی قوی معمولاً زمانی شکل میگیرد که هوا بسیار گرم و تابش خورشید شدید باشد. ترکیب این عوامل با آلودگی هوای ساعات اوج ترافیک، مشکل را تشدید میکند.
در نهایت، پایش شاخصهای محلی کیفیت هوا میتواند مفید باشد؛ چرا که این شاخصها میزان آلودگی منطقه شما را در هر روز مشخص میکنند. در روزهای دارای آلودگی هوای بیشتر، ورزش کردن در فضای بسته یا داخل پارکها گزینه بهتری است.
