لوازمالتحریر ۵۰ تا ۱۰۰ درصد گران شد
بازار نوشتافزار در آستانه سال تحصیلی جدید با جهش ۵۰ تا ۱۰۰ درصدی قیمتها و کاهش محسوس قدرت خرید خانوادهها روبهرو شده است. در برخی خانوادهها هزینه تهیه وسایل مدرسه یک دانشآموز به ۷ تا ۹ میلیون تومان رسیده و حتی یک کیف ساده کودکانه حدود ۳ میلیون تومان قیمت دارد.
روزنامه «جهان صنعت» در گزارشی به وضعیت بازار لوازمالتحریر در آستانه آغاز سال تحصیلی پرداخته و از کاهش قدرت خرید خانوادهها و رکود در بازار نوشتافزار خبر داده است.
این روزنامه با اشاره به روزهای پایانی شهریورماه نوشته است که ویترین رنگارنگ نوشتافزارها دیگر مانند گذشته رونق ندارد و گرانی باعث شده خرید حتی یک دفتر یا مداد برای بسیاری از خانوادهها با حسابوکتاب همراه باشد.
در این گزارش آمده است: «گرانی افسارگسیختهای که بر کشور حاکم شده، قدرت خرید مردم را چنان ضعیف کرده که حتی خرید یک دفتر یا مداد نیز برای بسیاری از خانوادهها با حسابوکتاب همراه است.»
«جهان صنعت» با استناد به مشاهدات میدانی خود از بازار لوازمالتحریر تهران نوشته است که با وجود تنوع کالاها، خریداران چندانی در بازار حضور ندارند و این وضعیت بیش از هر چیز از کاهش قدرت خرید خانوادهها حکایت دارد.
گرانی ۵۰ تا ۱۰۰ درصدی لوازمالتحریر
بر اساس این گزارش، رئیس اتحادیه نوشتافزار پیشتر از افزایش ۵۰ تا ۱۰۰ درصدی قیمت لوازمالتحریر خبر داده بود؛ افزایشی که به نوشته «جهان صنعت» هنوز نتوانسته رونق مورد انتظار را به بازار بازگرداند.
این روزنامه در عین حال تاکید کرده است که مسئله فقط قیمتها نیست، بلکه پیامد این گرانی برای کودکان و خانوادهها نیز اهمیت دارد. در گزارش آمده است: «پشت این ویترینها کودکانی ایستادهاند که با حسرت به لوازم رنگارنگ و زیبای مدرسه نگاه میکنند.»
«جهان صنعت» نوشته است که این مسئله بهویژه در میان دانشآموزان مقطع ابتدایی بیشتر دیده میشود؛ جایی که دفتر، مداد و مدادرنگی صرفاً ابزار مدرسه نیستند و بخشی از ذوق و شوق کودکان برای آغاز سال تحصیلی محسوب میشوند.
هزینه ۷ میلیون تومانی برای لوازمالتحریر یک دانشآموز
این روزنامه برای بررسی وضعیت خانوادهها در بازار نوشتافزار با دو پدر گفتوگو کرده است.
نادر، پدری کارمند، درباره هزینههای امسال به «جهان صنعت» گفته است: «قیمتها بهقدری بالا رفته که حتی خرید یک دفتر ساده ۶۰برگ هم فشار زیادی به من وارد میکند.»
او با اشاره به اینکه پسرش در مقطع ابتدایی تحصیل میکند، گفته است که با احتساب دفتر، مداد، مدادرنگی و دیگر اقلام، حدود ۷ میلیون تومان برای خرید لوازم مدرسه هزینه کرده است.
این پدر کارمند با بیان اینکه حقوق ماهانهاش ۲۰ میلیون تومان است، تاکید کرده است: «۷میلیونتومان برای لوازمالتحریر واقعا هزینه سنگینی است. تازه هنوز هزینه کفش و لباس را هم محاسبه نکردهایم.»
او در ادامه از فشار روانی ناشی از این شرایط بر کودکان گفته و تاکید کرده است که کودک نمیتواند مانند یک بزرگسال شرایط اقتصادی را درک کند و همچنان به دنبال دفترهای فانتزی و لوازم مورد علاقه خود است.
یک کیف کودکانه ۳ میلیون تومان
احسان، پدر دیگری که با «جهان صنعت» گفتوگو کرده، از هزینه ۹ میلیون تومانی برای تهیه وسایل مدرسه فرزندش خبر داده است.
او گفته است: «کیف، کفش، دفتر، مداد، مدادرنگی، پاککن، تراش و دیگر محصولات را برای پسرم تهیه کردم، ناقابل ۹میلیونتومان!»
این پدر با اشاره به هزینههای دیگر زندگی افزوده است: «یک کیف ساده کودکانه که نه برند خاصی دارد و نه مارک آنچنانی، ۳میلیونتومان قیمت دارد! چگونه با این هزینهها باید زندگی کرد؟»
او همچنین گفته است که فرزندش یک قمقمه ۲ میلیون تومانی خواسته، اما به دلیل هزینه بالا نتوانسته آن را برای او تهیه کند و در نهایت تاکید کرده است: «صبر هم حدی دارد. زندگی ما شده سراسر صبر. در این میان، کودکان نیز در حال قربانی شدن هستند.»
دانشآموزان به استفاده از لوازم سالهای گذشته روی آوردهاند
علی بهشتینیا، کارشناس آموزشی، در گفتوگو با «جهان صنعت» درباره تاثیر افزایش هزینه لوازمالتحریر بر دانشآموزان گفته است که در مناطق ضعیفتر، برخی دانشآموزان تلاش میکنند از دفترهای سالهای گذشته استفاده کنند و بعضی اقلام را از فهرست خرید حذف کنند.
او گفته است: «ممکن است دانشآموزان مدادرنگی یا برخی لوازم دیگر را حذف کنند تا بتوانند هزینه خانوار را مدیریت کنند و سال تحصیلی را پشتسر بگذارند.»
بهشتینیا همچنین به افزایش قیمت کاغذ A۴ اشاره کرده و گفته است قیمت یک بسته کاغذ از حدود ۲۵۰ هزار تومان در سال گذشته به حدود یک میلیون و ۱۰۰ تا یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان رسیده است.
او تاکید کرده است که افزایش قیمتها در همه اقلام یکسان نیست و در برخی موارد حتی بیش از ۱۰۰ درصد بوده است.
لوازمالتحریر؛ قربانی کوچکشدن سبد خانوار
این کارشناس آموزشی با اشاره به تغییر الگوی خرید خانوادهها در سالهای گذشته گفته است که کیفیت لوازم دانشآموزان کاهش یافته و خانوادهها بیشتر به سمت خرید کالاهای ارزانتر، اجناس چینی یا استفاده از وسایل سالهای قبل رفتهاند.
بهشتینیا گفته است این شرایط علاوه بر فشار اقتصادی، بر وضعیت روحی و روانی دانشآموزان نیز اثر میگذارد؛ چراکه کودکان در این سن علاقه دارند وسایل جدید و باکیفیت داشته باشند و وقتی امکان تهیه آنها وجود ندارد، ممکن است از نظر روحی آسیب ببینند.
«نیمکت فقر»؛ وقتی دانشآموز حتی مداد ندارد
بهشتینیا درباره احتمال ایجاد احساس خجالت، فشار روانی و طردشدگی در میان دانشآموزانی که توان خرید لوازم مورد نیاز خود را ندارند، گفته است: «این موضوع قطعی است.»
او با اشاره به تجربه خود در مدارس گفته است بارها دانشآموزانی را دیده که به دلیل نداشتن مداد یا خودکار، تکلیف خود را انجام ندادهاند یا مجبور شدهاند از دانشآموز کنار دستی خود مداد و خودکار بگیرند.
این کارشناس آموزشی تاکید کرده است که دانشآموزان در این سن خود را با یکدیگر مقایسه میکنند و کیف، سرویس مدرسه، لباس و امکانات آموزشی از جمله مواردی است که باعث مقایسه میان آنها میشود.
به گفته او، در چنین شرایطی سرخوردگی میان کودکان افزایش پیدا میکند و فقر اقتصادی خانواده به شکل مستقیم خود را در فضای مدرسه نشان میدهد.
فشار هزینهها فقط روی دوش خانواده نیست
بهشتینیا در ادامه درباره نقش مدارس و نظام آموزشی در حمایت از دانشآموزان کمبرخوردار گفته است مدارس و معلمان میتوانند با کاهش حجم تکالیف و انعطاف بیشتر در قبال دانشآموزان، بخشی از فشار اقتصادی را کاهش دهند.
او در عین حال به مسئله دیگری اشاره کرده و گفته است بخشی از هزینههای مورد نیاز خود مدارس نیز به دانشآموزان منتقل شده است.
به گفته این کارشناس آموزشی، بعضی مدارس از دانشآموزان میخواهند کاغذ A۴، یک بسته ماژیک یا دیگر اقلام را تهیه و به مدرسه بیاورند؛ بنابراین هزینهها فقط به وسایل شخصی دانشآموز محدود نمیشود و بخشی از نیازهای مدرسه نیز از طریق خانوادهها تامین میشود.
