کدام مربی لیگ برتری زودتر اخراج می‌شود؟ | روزشمار برای اولین قربانی در فوتبال انگلستان

به گزارش همشهری‌آنلاین، هنوز ۴هفته از آغاز لیگ برتر فوتبال انگلستان سپری نشده که زمزمه‌هایی مبنی بر اخراج برخی سرمربیان شنیده می‌شود و بیشترین خطر فعلا متوجه فرانک لمپارد، سرمربی کاونتری است. او دو تیم آخری را که در لیگ برتر هدایت کرده، فقط ۲پیروزی از ۲۲ مسابقه آخر به دست آورده است.

در فوتبال انگلستان، سرمربی حکم مدیر تیم را دارد؛ مدیر قدرتمندی که بازیکنان تیم را انتخاب می‌کند، نقل و انتقالات را انجام می‌دهد، چمن را کوتاه می‌کند و رنگ رومیزی‌های غذاخوری را انتخاب می‌کند و… اما به‌تازگی قدرت سرمربیان کاهش یافته است. باشگاه‌ها مدیر نقل‌وانتقالات استخدام کرده‌اند و مربیان بزرگ هم کم‌کم از این لیگ جدا شده‌اند. دیگر گواردیولا و ونگر و فرگوسن و مورینیو نداریم.

– از بین ۲۰مربی لیگ، تنها یکی از آنها (آرتتا- آرسنال) ۴ سال یا بیشتر در باشگاه فعلی خود بوده است.

– تنها ۹ نفر به مدت یک سال یا بیشتر در سمت فعلی خود بوده‌اند.

– نیمی از مربیان فعلی حتی ۲۰۰ روز هم سابقه مربیگری نداشته‌اند.

– مایکل کریک در اواخر ماه مه به عنوان سرمربی تمام وقت منچستر یونایتد انتخاب شد و سابقه او از نیمی از مربیان دیگر لیگ برتر بیشتر است.

– ۱۰مربی مختلف در طول فصل گذشته اخراج شدند و ۶مربی دیگر هم پس از پایان فصل سمت خود را ترک کردند.

۲۰. میکل آرتتا، آرسنال

آرسنال در چند فصل اول حضور آرتتا در این باشگاه، از جمله پس از کسب مقام‌های هشتم و پنجم لیگ، صبر و شکیبایی فوق‌العاده‌ای از خود نشان داد – و اکنون آنها یک عنوان قهرمانی لیگ برتر را به دست آورده‌اند، به نظر می‌رسد که بخت اصلی کسب عنوان قهرمانی دیگری هستند و حتی مدعی شماره یک لیگ قهرمانان. فصل پیش هم تا فینال پیش رفتند و فقط در پنالتی‌ها بود که به پاریس باختند.

آرتتا با بیش از ۶سال سابقه در آرسنال، با اختلاف طولانی‌ترین دوران مربیگری را در لیگ دارد و تنها مربی در لیگ است که قهرمان لیگ برتر شده است. او همچنین پس از ۲قهرمانی اول ژوزه مورینیو با چلسی، دومین مربی جوان تاریخ است که قهرمان لیگ برتر شده است.

او همچنان عنوان مدیر را یدک می‌کشد و یک سرمربی یک‌بار مصرف نیست. بنابراین، آخرین گزینه اخراج بین مربیان لیگ برتر، می‌تواند این اسپانیایی باشد.

۱۹. کیث اندروز، برنتفورد

یک برد و ۳مساوی و بدون باخت؛ چرا برنتفورد باید چنین مربی‌ای را اخراج کند؟ برنتفورد دیگر تیم تازه‌وارد لیگ برتر نیست. آنها به ثبات رسیده‌اند و هرگز گزینه سقوط نبوده‌اند. برنتفورد پس از ۷۴ سال، در فصل ۲۰۲۰-۲۰۲۱ موفق شد از طریق پلی‌آف چمپیونشیپ به لیگ برتر صعود کند. این تیم در فینال پلی‌آف با نتیجه ۲ بر صفر سوانزی را شکست داد و به عنوان پنجاهمین تیم تاریخ، به لیگ برتر راه یافت. زنبورها از آن زمان رتبه‌های سیزدهم، نهم، شانزدهم، دهم و نهم را به دست آورده‌اند.

کیت اندروز در تابستان ۲۰۲۵ جانشین توماس فرانک شد و توانست انتظارات را فراتر بگذارد؛ برخلاف فرانک که به تاتنهام رفت و ناکام ماند. فصل پیش هم آخرین رتبه تک‌رقمی (۹) را به دست آوردند.

۱۸. فابیان هورتسلر، برایتون

باشگاه‌هایی مانند برنتفورد و برایتون برای مربیان خود به عنوان مربی ارزش قایل هستند. آنها سیستم‌های استخدام ساختاریافته و سبک‌های بازی ترجیحی دارند و سپس لیستی از بازیکنانی دارند که فکر می‌کنند در آن جا می‌افتند.

این منجر به ناامنی شغلی برای مربیان آنها نمی‌شود. بلکه به این معنی است که آنها از قبل می‌دانند که اگر مربی فعلی تصمیم به جدایی بگیرد یا توسط یک باشگاه بزرگتر جذب شود، چه کسی را ممکن است استخدام کنند.

سرمربی موفق آلمانی مرغان دریایی، در تابستان ۲۰۲۴ جوان‌ترین سرمربی دایمی تاریخ لیگ برتر شد. دو فصل پیاپی موفق شد این تیم را در رده هشتم جدول نگه دارد و در حال حاضر هم رتبه چهارم را در دست دارد. فصل گذشته افت شدیدی داشت (تنها ۱ برد در ۱۲ بازی) و تا آستانه اخراج پیش رفت اما ماند. بایر لورکوزن دنبالش بود. بعید است خطر برکناری را حس کند.

۱۷. انزو مارسکا، منچسترسیتی

با وجود اینکه منچسترسیتی سخت‌ترین بازی فصل خود را با تنها ۱۰ بازیکن و بیش از ۷۰ دقیقه بازی انجام داد، در ۴بازی اول به خوبی آرسنال بوده است. البته مارسکا شانس هم آورد؛ مخصوصا در بازی اولش و بازی مقابل یونایتد که گل آفساید تیمش قبول شد.

آنها برای قهرمانی لیگ برتر و لیگ قهرمانان اروپا رقابت خواهند کرد. به جز برخی افت‌های پیش‌بینی نشده که ناشی از مصدومیت نباشد، مارسکا به این زودی‌ها جایی نخواهد رفت. او گزینه سفارشی خود گواردیولا برای این پست بود.

۱۶. آندونی ایرائولا، لیورپول

لیورپول یکی از صبورترین باشگاه‌های لیگ است – یا حداقل، صبورترین آنها بود. تا این‌که آرنه اشلوت را تنها یک سال پس از کسب دومین عنوان قهرمانی لیگ برتر باشگاه اخراج کردند و اکنون آنها یک گروه جدید و قابل توجه از اقلیت‌های مالک دارند.

اما با وجود تمام ابهامات پیرامون استراتژی نقل و انتقالات تابستان امسال، به نظر می‌رسد که باشگاه از این موضوع آگاه است که در میانه یک بازسازی قرار دارد. آنها قطعا حداقل برای این فصل تلاشی برای به حداکثر رساندن عملکرد خود نمی‌کنند. در حالی که چهار بازی اول کاملا متوسط بوده‌اند، برای اینکه شغل ایرائولا در خطر باشد، باید اوضاع خیلی بد پیش برود. محمد صلاح جدا شده و بازیکنان جدیدی جذب شده‌اند. سرمربی اسپانیایی جدید، همان کسی است که از بورنموث در شهر سالمندان، یک مدعی سهمیه ساخت. به نظر می‌رسد دست‌کم یک فصل به او فرصت داده شود.

۱۵. اونای امری، استون ویلا

از قضا، دو مربی با طولانی‌ترین دوران مربیگری در لیگ برتر، میکل آرتتا و کسی هستند که میکل آرتتا در آرسنال جایگزین او شد. دلیل اینکه امری در ابتدای این لیست نیست – با وجود اینکه تیمش سال به سال از منابع و استعدادهای خود فراتر می‌رود – این است که حداقل این احتمال وجود دارد که اوضاع از کنترل خارج شود. ویلا تقریبا پوست‌اندازی داشت و در تابستان امسال در همه پست‌ها بازیکن جایگزین کرد. حتی امیلیانو مارتینس را هم به چلسی داد.

در طول ۴بازی، آنها مسلما بدترین تیم لیگ بوده‌اند. با تفاضل گل تعدیل‌شده (۷۰٪ اختلاف xG بدون پنالتی، ۳۰٪ اختلاف گل)، آنها در رتبه آخر قرار دارند:

در عین حال، آنها فصل گذشته را دقیقا به همین شکل شروع کردند — و سپس چهارم شدند و حتی لیگ اروپا را هم فتح کردند.

۱۴. دیوید مویز، اورتون

این باشگاه همین چند وقت پیش با سقوط دست و پنجه نرم می‌کرد و حالا به میانگین لیگ نزدیک شده است. گل‌های مورد انتظار، شوت‌ها، لمس توپ در محوطه جریمه — آنها تقریبا به همان اندازه که در ۴بازی گل دریافت می‌کنند، گل هم می‌زنند. دیوید مویز معمولا اخراج نمی‌شود و به مدت طولانی در یک باشگاه می‌ماند؛ مگر آن‌که نام آن باشگاه، منچستریونایتد باشد!

۱۳. دنیل فارکه، لیدز یونایتد

فقط امری و آرتتا بیشتر از فارکه که ۳سال در لیدز بوده و مدام تغییر می‌کند، در سمت خود بوده‌اند. و برای دومین فصل متوالی، لیدز شایسته به نظر می‌رسد. آنها در جدول تفاضل گل تعدیل‌شده پنجم هستند و فصل گذشته را تقریبا در رتبه‌ای برابر به پایان رسانده‌اند. دوشنبه موفق شدند ۴ بر یک نیوکاسل پرستاره را درهم بکوبند.
در درازمدت، این سوال وجود دارد که آیا این گروه مالکیت، با قدرت تجاری داخلی در باشگاه، از صلاحیت راضی است یا نه، اما این سوالی است که به تعطیلات بین فصلی مربوط می‌شود.

۱۲. رژیس لو بری، ساندرلند

برنامه بازی‌ها خیلی سخت نبوده، اما بعد از بقا و پیشرفت فصل گذشته، آنها در ۴بازی اول از حریفان خود پیشی گرفته‌اند و در این فصل، آرسنال را بیش از هر تیم دیگری اذیت کرده‌اند. لو بری چهارمین مربی با سابقه طولانی در لیگ است و تیمش نسبت به ابتدای فصل، امن‌تر به نظر می‌رسد.

۱۱. مارکو رُزه، بورنموث

سبک بازی بی‌روح رزه پتانسیل فروپاشی کامل را دارد و ۳امتیاز از ۴ بازی، فرمی در سطح سقوط است. سرمربی سابق دورتموند و مونشن گلادباخ بدشانس است، چون جانشین یک مربی بسیار موفق مثل ایرائولا شده و خوش‌شانس که میراث او را تحویل گرفته است. اگر نتایج خیلی افتضاح باشد، رزه اخراج می‌شود. با این روند، بعید است اتفاقی بیفتد.

۱۰. ماتیاس یایسله، نیوکاسل یونایتد

سرمربی آلمانی موفق تیم الاهلی عربستان که این تیم را به دو قهرمانی پیاپی لیگ نخبگان آسیا رساند، هدایت این باشگاه انگلیسی- سعودی را در دست گرفته است، اما اوضاع خوب پیش نمی‌رود. شکست ۴بر یک اخیر مقابل لیدز، پرسش‌هایی را درباره او مطرح کرده است.

آنها پس از ۴امتیاز از ۲بازی ابتدایی مقابل لیورپول و تاتنهام به زمین برگشته‌اند و خوش‌شانس هستند که در حال حاضر در جدول قرار دارند. اما صندوق سرمایه‌گذاری عمومی عربستان سعودی، که شاید ثروتمندترین گروه مالکیت در تمام ورزش‌ها باشد، به نظر نمی‌رسد که ضرورت فوری در اخراج مربی حس کنند. دلیلش این است که آنها بازیکنان بی‌شماری را از دست داده است. تا زمانی که وارد مبارزه بقا نشوند، مربی جوان آلمانی فرصت دارد.

۹. سرگی یاکیروویچ، هال سیتی

آنها هنوز هم یکی از گزینه‌های اصلی برای سقوط هستند — با احتمال سقوط بیش از ۵۰٪ در هر کجا که نگاه کنید. اما نکته دیگر این است که: آنها قبلا با منچستر یونایتد و چلسی بازی کرده‌اند… و در حال حاضر در رتبه سوم قرار دارند. یعنی فقط پشت سر منچستر سیتی و آرسنال.

یاکیروویچ یکی از گزینه‌های مربیگری در تراکتور و پرسپولیس بود اما به او اعتماد نشد. تا این‌که جایزه مربی ماه لیگ برتر را دریافت کرد.

۸امتیاز از ۴بازی شاید شانسی باشد – تفاضل گل بدون پنالتی مثبت ۳ در مقابل تفاضل xG منفی ۳ – اما قرار بود این یکی از بدترین تیم‌های تاریخ لیگ برتر باشد. تاکنون، آنها حتی نزدیک به بدترین تیم لیگ برتر این فصل هم نیستند.

۸. گری اونیل، ایپسویچ تاون

چشم‌انداز ایپسویچ حتی بهتر است – احتمال سقوط آنها پس از پیروزی در ۲بازی از ۴بازی اولشان، به زیر ۵۰ درصد رسیده است. اما این تقریبا همان چیزی است که می‌توان به طور منطقی برای یاکیروویچ و اونیل در نظر گرفت. هر دو تیم هنوز هم به احتمال زیاد در نبرد سقوط قرار می‌گیرند و وقتی اینطور باشد، صندلی شما هرگز واقعا خنک نمی‌شود.

۷. ژابی آلونسو، چلسی

بله، او تا سال ۲۰۳۰ قرارداد دارد و بله؛ چلسی در حال حاضر در رتبه چهارم قرار دارد. اما این تیم هنوز ۹۰ دقیقه فوتبال قانع‌کننده‌ای بازی نکرده است. بعد از سه بازی اول طاقت‌فرسا که چلسی به سختی مالکیت توپ را در اختیار داشت اما گل‌های زیادی به ثمر رساند، بازی خانگی آخر هفته گذشته مقابل هال فرصتی برای چلسی بود تا نشان دهد که می‌تواند در مقابل تیمی که از نظر تئوری بد است، بر بازی مسلط شود.

ژابی‌بال که بر اساس مالکیت بالای توپ تعریف می‌شد، حالا جای خود را به مالکیت توپ حداقلی داده است. تیم او زیاد گل می‌خورد. در چلسی، بهترین مربیان جهان هم منتظر اخراج هستند.

۶. مایکل کریک، منچستر یونایتد

منچستریونایتد بدشانس است که از ۴بازی اول خود تنها ۴امتیاز کسب کرده است. آنها تفاضل xG مثبت ۲.۵ بدون احتساب پنالتی را به تفاضل گل منفی یک تبدیل کرده‌اند. و ۸۳ شوت زده‌اند و فقط ۴۱ شوت دریافت کرده‌اند.

در عین حال، آنها با یکی از آسان‌ترین برنامه‌های لیگ روبه‌رو شده‌اند: هال، ایپسویچ، اورتون، و سپس بیش از ۷۰ دقیقه بازی با یک بازیکن اضافی مقابل منچستر سیتی.

کریک ۲بار به‌عنوان مربی موقت، عملکردی عالی داشته، اما شاید مرد قراردادهای دایمی نباشد. این فصل مثل فصل گذشته نیست که کارشان بازی در لیگ و بخور و بخواب باشد؛ امسال ۲جام دیگر داخلی و لیگ قهرمانان اروپا هم هست و برنامه فشرده‌تری وجود دارد.

۵. الیور گلاسنر، ناتینگهام فارست

فارست تا اینجا خیلی خوب بوده. آنها در xG، شوت‌ها و ضربات پنالتی بر حریفان خود برتر بوده‌اند. آنها همین الان هم، اولیور گلاسنری هستند؛ یعنیمالکیت توپ کم، اما بدون توپ تهاجمی و هر زمان که توپ را پس می‌گیرند، ترسناک.

سرمربی اتریشی عملکردی فوق‌العاده در کریستال پالاس داشت و این باشگاه را به اولین افتخارهای خود رساند؛ آن هم با پیروزی مقابل لیورپول و منچسترسیتی و همین‌طور فینال لیگ کنفرانس اروپا.

متاسفانه، فارست بی‌ثبات‌ترین و غیرقابل‌پیش‌بینی‌ترین مالک را در تمام ورزش‌های حرفه‌ای دارد و مالک یونانی عاشق برکناری سرمربیان تیم‌های خود است (به‌علاوه المپیاکوس). با چند نتیجه ناامیدکننده، و گلاسنر ممکن است قبل از کریسمس از کار برکنار شود.

۴. آلوارو آربلوا، فولام

ما هیچ مدرکی نداریم که نشان دهد آربلوا مربی خوبی است و همچنان هیچ مدرکی نداریم که نشان دهد او قادر به کنترل رختکن است. فصل پیش به عنوان جانشین ژابی آلونسو در رئال مادرید چند نتیجه عالی در اروپا داشت؛ از جمله پیروزی رفت و برگشت مقابل منچسترسیتی گواردیولا و بنفیکای مورینیو، اما در لالیگا خوب کار نکرد.

اما او همچنین اجازه داشت تعدادی از بازیکنان سابق رئال مادرید خود را به خدمت بگیرد، بنابراین فولام تا حدودی متعهد به نظر می‌رسد. و ۲بازی از ۴بازی اول او مقابل چلسی و لیورپول بود.

۳. پیر ساژ، کریستال پالاس

با هر معیاری، این بدترین تیم دفاعی لیگ است. آنها از نظر گل‌های خورده، xG مجاز، شوت‌های خورده و لمس توپ مجاز در محوطه جریمه، در رتبه آخر قرار دارند. بخش زیادی از این موضوع به این واقعیت مربوط می‌شود که سه‌پنجم از مدافعان آنها از دوران گلاسنر دیگر در باشگاه نیستند. اما تعادل به هم خورده است — آیا سرمربی فرانسوی که فصل فوق‌العاده‌ای را با لانس در سال گذشته پشت سر گذاشت، می‌تواند راهی برای حل این مشکل پیدا کند؟

۲. روبرتو دی زربی، تاتنهام

تاتنهام پس از صرف ۴۰۰ میلیون دلار برای جلوگیری از سقوط دوباره، درست به همان جایی که فصل گذشته بود، بازگشته است. آنها هنوز در هیچ مسابقه‌ای پیروز نشده‌اند، هنوز حتی یک گل هم به ثمر نرسانده‌اند و با ۴بازی، چهارمین تفاضل گل ضعیف لیگ را دارند.

با وجود تمام استعدادهایش در ساخت سیستم‌های مالکیت توپ منحصر به فرد، دی‌زربی هرگز توانایی خود را برای مدیریت و خروج از شرایط دشوار نشان نداده است. کنفرانس‌های مطبوعاتی از همین حالا هم جنجالی شده‌اند و اگرچه او تا سال ۲۰۳۰ قرارداد دارد، اما این بار انگار چند نتیجه بد دیگر از بد شدن‌های خیلی بد، کسب کرده است.

۱. فرانک لمپارد، کاونتری سیتی

صفر گل؟ صفر امتیاز؟ بله، همین کافی است. در ۴بازی حتی یک گل هم نزده و ۱۰ گل دریافت کرده است. این بدترین شروع کاونتری در ۱۰۶ سال گذشته است.

لمپارد در ۳۳ بازی اخیر لیگ برتر (در چلسی، اورتون و کاونتری) : فقط ۴ برد، ۸ تساوی و ۲۱ باخت.

در ۲۰ بازی اخیر لیگ برتر: فقط یک برد.

در ۳۴ بازی اخیر لیگ برتر (پیش از این فصل) : فقط ۴ برد که نشان‌دهنده ناکامی‌های قبلی او در این سطح است.

چلسی (۲۰۱۹–۲۰۲۱): در ۸۴ بازی، ۴۴ برد (نرخ برد ۵۲.۳٪). او تیم را به رتبه چهارم لیگ و فینال FA Cup رساند.

اورتون (۲۰۲۲–۲۰۲۳): در ۴۴ بازی، فقط ۱۲ برد (نرخ برد ۲۷.۲٪). این دوره با مبارزه برای بقا و در نهایت اخراج او به پایان رسید.

چلسی (موقت، ۲۰۲۳): در ۱۱ بازی، فقط یک برد (نرخ برد ۹٪). این مقطع کوتاه، یک فاجعه کامل بود.